application/pdf 747081 bytes ACCOUNTING FOR SUSTAINABILITY: THE CHALLENGE OF ALIGNING SDG METRICS AT GLOBAL, NATIONAL AND CORPORATE LEVELS 2024 http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/legalcode https://phaidrabg.bg.ac.rs/o:35571 doi:10.5937/EKOPRE2402085M ISSN: 0353-443X Economics of enterprise volume: 72 number: 1-2 startpage: 85 endpage: 106 info:eu-repo/semantics/article eng Malinić, Dejan Vučković Milutinović, Savka Keywords: sustainability, sustainable development goals, environmental protection, sustainability accounting, corporate sustainability reporting, SDG index, international spillover index, SDG targets, SDG indicators Ključne reči: održivost, ciljevi održivog razvoja, zaštita životne sredine, računovodstvo održivosti, korporativno izveštavanje o održivosti, SDG indeks, internacionalni indeks prelivanja, SDG targeti, SDG indikatori Abstract: The adoption of the Sustainable Development Goals (SDGs) marks the most significant qualitative step forward in the pursuit of sustainable development, surpassing all previous efforts in that direction. They comprehensively address humanity’s most pressing global challenges. Anchored in the principle of equity, the SDGs cover, in a balanced manner, diverse issues faced by both developed and less developed nations, with the overarching ambition to fulfil the goal of “leaving no one behind” by 2030. Therefore, within the SDG framework, in addition to addressing issues related to poverty, hunger, inequality, and child abuse, the challenges faced by developed countries such as the uncontrolled consumption of natural resources, environmental pollution, including negative spillover effects on other, mostly less developed countries, are also considered. It is even more important that behind the sustainable development goals lies a strong commitment to their successful implementation. The complexity of this process is determined by the global character and diversity of the goals as well as the intertwined responsibilities of institutions at the global and regional levels, governments of individual countries, companies, and the wider public. Loose institutional mechanisms at higher levels only amplify the challenges. In this paper, the focus is on measuring and reporting not only the activities related to sustainable development but also the progress made in that process. The imperative for reporting arises from the requirements of managing the SDGs at the global, regional, and national levels, as well as the need to transfer significant responsibility to companies that play a pivotal role in their implementation. Different responsibilities in this process require tailored metrics, which are challenging to be established institutionally due to the variety of goals and issues. A particular problem lies in the lack of clear understanding of the relationships between global, national, and corporate reporting needs, making it challenging to find universally applicable solutions. The presence of multiple conceptual frameworks in the field of corporate sustainability reporting highlights the significant complexities inherent in this area. Bearing the aforementioned in mind, although the primary focus is on sustainability measurement and reporting, equal efforts are devoted to clarifying the connections between global, national, and corporate reporting, as their understanding is a key prerequisite for establishing a high-quality and coherent sustainability reporting system. Sažetak: Usvajanje ciljeva održivog razvoja (SDGs) predstavlja najveći kvalitativni iskorak u dostizanju održivog razvoja u odnosu na sve prethodne aktivnosti preduzimane u tom pravcu. Oni na sveobuhvatan način obuhvataju najvažnije globalne probleme sa kojima se čovečanstvo suočava. Shodno principu pravičnosti ciljevi održivog razvoja se na jedan uravnotežen način odnose na sve probleme koji opterećuju razvijene i nerazvijene zemlje sa namerom da se do 2030 ispuni cilj „leaving no one behind“, odnosno da niko ne bude izostavljen. U tom smislu, u okviru ciljeva održivog razvoja se ravnopravno sa problemima koji se odnose na siromaštvo, glad, nejednakost i zloupotrebu dece, razmatraju i problemi koji su svojstveni razvijenim zemljama po pitanju nekontrolisane potrošnje prirodnih resursa, zagađenja životne sredine, uključujući i prelivanje negativnih efekata na druge, najčešće nerazvijene zemlje. Još je važnije što iza ciljeva održivog razvoja stoji snažno opredeljenje u pogledu njihove uspešne implementacije. Kompleksnost ovog procesa je određena globalnim karakterom ciljeva, njihovom raznovrsnošću, kao i isprepletanom odgovornošću institucija na globalnom i regionalnom nivou, vlada pojedinačnih zemalja, preduzeća i najšire javnosti. Labavi institucionalni mehanizmi na višim nivoima čine izazove još većim. U ovom radu fokus je stavljen na merenje i izveštavanje, ne samo o ostvarenim aktivnostima koje su povezane sa održivim razvojem, već i ostvarenom napretku u tom procesu. Neophodnost izveštavanja opredeljena je potrebama upravljanja ciljevima održivog razvoja na globalnom, regionalnom i nacionalnom nivou, ali i potrebom prenošenja značajne odgovornosti na preduzeća koja imaju važnu ulogu u njihovoj realizaciji. Različite odgovornosti u ovom procesu zahtevaju i različitu metriku, koju zbog raznovrsnosti ciljeva i problema nije lako institucionalno postaviti. Poseban problem je nedovoljno jasno prepoznavanje veza koje postoje između globalnih, nacionalnih i korporativnih potreba za izveštavanjem, što otežava dolaženje do univerzalnih rešenja. Različiti konceptualni okviri koji u ovom trenutku postoje na području korporativnog izveštavanja o održivosti na ubedljiv način potvrđuju velike izazove koji postoje na ovom području. Imajući ovo u vidu, iako je fokus na merenju i izveštavanju o održivosti, jednaki napori su uloženi na prepoznavanju veza koje postoje između izveštavanja na globalnom, nacionalnom i korporativnom nivou, jer je njihovo razumevanje ključni preduslov kvalitetnog i logično postavljenog sistema izveštavanja o održivosti. Savez ekonomista Srbije