application/pdf 284403 bytes Apstrakt: Nesumnjivo je da je globalna kriza u prethodnoj deceniji reafirmisala pitanje neophodnosti značajnih promena u ekonomskoj teoriji i politici. Međutim, utisak je da se ekonomska profesija u oba domena odlučila za pragmatizam (postupanje po simptomima). Uzrok ovakvog opredeljenja je, s jedne strane, umanjivanje značaja potrage za „novom normalnošću” u ekonomskoj teoriji u odnosu na pitanje modifikovanja ekonomske politike novonastalim uslovima. S druge strane, neproduktivna ambivalentnost ekonomske profesije je, takođe, došla do izražaja: ekonomisti su ukazivali na mnoštvo propusta u dominantnoj paradigmi, pledirajući za više pluralizma, ali nisu ponudili eksplicitno formulisanu alternativu mainstream-u. Imajući navedeno u vidu, namera nam je da u ovom radu argumentujemo sledeće tvrdnje: a) aktuelno stanje u ekonomskoj profesiji korespondira prisustvu svojevrsnog (osobenog) izomorfizma, usled čega je autohtono transformisanje većeg broja ekonomista u pravcu koji nije omeđen dominantnom metodologijom malo verovatno; b) izomorfne promene u oblasti računovodstva posledica su normativnih pritisaka, tj. odvijaju se dominantno pod uticajem međunarodnih profesionalnih organizacija, koje definišu metode rada i uspostavljaju kognitivnu osnovu i legitimitet za autonomiju ovog zanimanja. Abstract: There is no doubt that the global crisis in the previous decade reaffirmed the question of the necessity of significant changes in economic theory and policy. However, the economic profession seemed to opt for pragmatism (reacting on symptoms) in both of above-mentioned domains. The reason for such determination is, on the one hand, the diminishing importance of its search for “new normal” in economic theory comparing to the issue of modifying economic policy according to the new conditions. On the other hand, the unproductive ambivalence of the economic profession was also manifested: economists pointed to a multitude of omissions in the dominant paradigm, pleading for more pluralism, but did not offer an explicitly formulated alternative to the mainstream. Having that in mind, in this paper we intend to argue the following claims: a) the current situation in the economic profession corresponds to the presence of distinctive kind of isomorphism, which is why the autochthonous transformation of economists in a direction not limited by dominant methodology is unlikely; b) isomorphic changes in the field of accounting are a consequence of normative pressures, i.e. they take place predominantly under the influence of international professional organizations, which define the methods of work and establish the cognitive basis and legitimacy for the autonomy of this profession. Institucionalni izomorfizam u ekonomiji : da li je računovodstvo drugačije? KLJUČNE REČI: INSTITUCIONALNI IZOMORFIZAM, MAINSTREAM, RAČUNOVODSTVO KEYWORDS: INSTITUTIONAL ISOMORPHISM, MAINSTREAM, ACCOUNTING info:eu-repo/semantics/conferenceProceedings https://phaidrabg.bg.ac.rs/o:28809 2021 Manić, Slavica Jović, Danica srp All rights reserved Tematski zbornik radova Stanje i perspektive ekonomske misli : uticaj ekonomskih recesija u prvim decenijama XXI veka